Kayleigh

Kayleigh - członek bandyckiej hulajpartii zwanej Szczury, postać występująca w sadze o Wiedźminie, tomy: Czas pogardy, Chrzest ognia i Wieża Jaskółki.

Historia:

Młodość:

Był przybranym synem kasztelana w Ebbing. Kasztel ojca został napadnięty i splądrowany przez karną ekspedycję wysłaną przez cesarza Emhyra var Emreisa w celu stłumienia rebelii w Ebbing. Chłopak obudził się na dziedzińcu zasłanym przez trupy swoich bliskich. Spotkał tam Reef'a, który brał udział w ekspedycji. Gdy został ranny towarzysze porzucili go na pastwę losu. Kayleigh nie dobił go, a wręcz przeciwnie - pomógł mu wylizać się z ran, aby razem rozpocząć nowe życie.

Bandycki los:

Kayleigh w nowym towarzystwie oddał się zbójeckiej swawoli. Kradł, zabijał, gwałcił, pił i patrzył śmierci w oczy, śmiejąc się przy tym do rozpuku. Podczas Święta Żniw w jednej z wiosek w Geso spotkał podobnych sobie zabijaków. Tak powstała banda Szczurów, w której spędził resztę życia. Spędził je na kradzieżach, napadach i innych awanturach. Razem z resztą bandy zginął z rąk Bonharta w wiosce Zazdrość.

Wygląd:

Był wysoki i chudy, jego twarz nie była brzydka, ale w jego pogardliwym uśmiechu było coś strasznego. Miał przebite uszy, a na nadgarstku tatuaż przedstawiający węża. Jak reszta bandy miał słabość do drogich ubrań i dobrej broni.

Cytaty:

Czas pogardy, str. 296

"Skulona na zydelku Ciri uniosła głowę, napotykając wpatrzone w nią wściekle zielone oczy Kayleigha, widocz­ne spod zmierzwionej grzywy jasnych włosów. Przeszył ją dreszcz. Twarz Kayleigha, choć niebrzydka, była zła, bar­dzo zła. Ciri natychmiast zrozumiała, że ten niewiele starszy od niej chłopak zdolny jest do wszystkiego. "

Czas pogardy, str. 290

"Pod słupem siedział na zydelku szczupły, jasnowłosy kilkunastoletni chłopak, dziwnie wyprężony i wyciągnięty. Ciri zobaczyła, że nienaturalna pozycja wynika z faktu, że ręce chłopaka są wykręcone do tyłu i skrępowane, a szyję przytwierdza do słupa rzemienny pas. "