Giselher

Giselher - członek i herszt bandy Szczurów. Postać występująca w sadze o Wiedźminie, tomy: Czas pogardy, Chrzest ognia i Wieża Jaskółki.

Historia:

Giselher był dezerterem. Nie wiedział dokładnie do jakiej armii należał, gdyż podczas zaciągu był pijany w sztok. Uciekł z wojska bardzo szybko, i równie szybko przystał do bandy innych zbiegów. Razem plądrowali i napadali, dopóki nie zostali rozgromieni przez Leśne Elfy.

Giselher został ranny i opuszczony w lesie. Uratowała go Iskra, z którą nie rozstawał się od tamtej pory.

Los sprawił, że dołączył do bandy Szczurów w trakcie Święta Żniw w jednej z wiosek w Geso. Szybko został hersztem bandy i po latach awantur zginął razem z innymi Szczurami w wiosce Zazdrość z rąk Bonharta.

Wygląd:

Był wysoki i chudy, miał ciemne włosy, które przewiązywał szkarłatną opaską.

Cytaty:

Czas pogardy, str. 299

"Drzwi karczmy otwarły się pod kopniakiem, do izby wpadły dwa następne Szczury. Pierwszy był wysoki i czarniawy, nosił nabijany guzami kaftan i szkarłatną przepaskę na czole."

Czas pogardy, str. 305-306

"Giselher obejrzał się, poprawił szkarłatną przepaskę na czole, zatrzymał wzrok na Ciri. Jego twarz, jej wyraz, przypominały trochę Kayleigha - taki sam zły grymas ust, tamie same zmrużone oczy, chude, wystające żuchwy. Był jednak starszy od jasnowłosego Szczura - sinawy cień na policzkach świadczył o tym, że golił się już regularnie."