Ciri

Wygraj książkę Wiedźmin: Sezon Burz!

Cirilla Fiona Elen Riannon, zwana Ciri lub Lwiątkiem z Cintry - księżniczka Cintry, jedna z najważniejszych postaci w Sadze o Wiedźminie. Jest córką Pavetty i Duny'ego oraz wnuczką Calanthe. Jest słynnym Dzieckiem Niespodzianką, czyli jej losy są połączone więzami przeznaczenia z losami wiedźmina Geralta z Rivii. Postać występująca w wiedźmińskich opowiadaniach, Sadze o Wiedźminie oraz grze Wiedźmin 3: Dziki Gon.

Historia:

Dzieciństwo:

Ciri jest owocem kontrowersyjnego związku Pavetty i Duny'ego, który mógł zaistnieć dzięki pomocy Geralta (opowiadanie Kwestia ceny). Wiedźmin w ramach zapłaty poprosił Duny'ego o "coś, co już ma, ale o tym nie wie". Chodziło oczywiście o dziecko, które już było w drodze, a o którym nikt oprócz Pavetty nie wiedział. Jak się później okazało, skutki tej przysięgi mogły zmienić losy świata...

Dzieciństwo Lwiątka nie różniło się wiele od losu innych dzieci z Cintry. Uczyła się jeździć konno, walczyć mieczem i polować. Do perfekcji opanowała jazdę na łyżwach podczas pobytu na Wyspach Skellige. Niestety jej szczęście nie trwało wiecznie, gdyż straciła rodziców w katastrofie statku. Od tamtej pory pozostawała pod opieką swej surowej babki - królowej Calanthe.

W wieku sześciu lat uciekła od swojej babki, ponieważ ta chciała już aranżować dla niej małżeństwo. Ciri trafiła do Brokilonu, gdzie niechybnie by zginęła, gdyby nie pomoc Geralta. Wiedźmin uratował ją przed groźnym potworem (skolopendromorfem), a później przed Eithne, która chciała zrobić z niej driadę. Po tej przygodzie Geralt zostawił ją pod opieką Myszowora, który odstawił ją do Cintry.

W trakcie masakry Cintry została porwana przez nilfgaardzkiego rycerza Cahira. Zdołała jednak wyrwać się z objęć wojny, ognia, krwi i pożogi i uciec z miasta. Tułała się po lasach dopóki nie znaleźli jej druidzi. Później przygarnęła ją na Zarzeczu żona kupca Yurgi.

Pobyt w Kaer Morhen:

W końcu przeznaczenie po raz kolejny dało o sobie znać i Geralt odnalazł Ciri w domu kupca Yurgi. Tym razem wiedźmin postanowił zaopiekować się nią i zabrać ją do Kaer Morhen. Tam Ciri została poddana morderczym treningom i uczyła się sztuki fechtunku. Dziewczynka nie została poddana mutacji, gdyż do tej pory nigdy nie próbowano mutować kobiet i nie wiadomo jaki miałoby to finał. Ciri natomiast objawiała zdolność do wieszczenia. To zmusiło wiedźminów do wezwania czarodzieja i zasięgnięcia od niego rady. Do Wiedźmińskiego Siedliszcza została wezwana Triss Merigold. Czarodziejka pomogła Ciri w opanowaniu swoich koszmarów i zaprzyjaźniła się z nią. Sama później nazywała ją młodszą siostrą.

Pobyt w Ellander:

Po ukończeniu wiedźmińskiego szkolenia Ciri trafiła do szkółki świątynnej w Ellander, gdzie pod czujnym okiem matki Nenneke pobierała nauki i pracowała. Wkrótce do świątyni przybyła Yennefer, która na prośbę Geralta wprowadziła Ciri w tajniki magii. Mimo początkowej niechęci (wręcz nienawiści) wytworzyła się między nimi specyficzna więź - były dla siebie jak matka i córka. Obie z nich, oprócz magii, łączyła również osoba Geralta.

Rebelia na Thanned i ucieczka z wyspy:

Wkrótce dzięki sile przeznaczenia Ciri znów spotkała się z Geraltem. Działo się to przed zjazdem magików na wyspie Thanned. Nie wiedzieli, że przez wiele lat nie dane im będzie się spotkać.

Na Thanned wybuchł pucz, w wyniku którego rozwiązana została Rada i Kapituła. Na obrady bowiem dostały się oddziały Scoia'tael i Nilfgaardcy żołnierze, i na wyspie rozpętała się regularna bitwa. Ciri stanęła oko w oko ze swoim największym koszmarem - rycerzem ubranym w hełm ze skrzydłami drapieżnego ptaka. To ten sam rycerz, który uprowadził ją z Cintry. Tym razem w jej oczach zamiast strachu była nienawiść. Jej dłonie nie drżały bezwiednie z przerażenia. Jej dłonie ściskały morderczy miecz. Pokonawszy rycerza, Ciri uruchomiła spaczony portal Tor Lara i przeniosła się w nieznane. Zostawiła za sobą bliskich i całą przeszłość. Od tej pory miała stać się kimś zupełnie innym.

Zbójeckie losy:

Portal przeniósł ją na pustynię Korath w Nilfgaardzie. Ciri ledwo uszła z życiem, balansując na krawędzi wycieńczenia. Spotkała jednorożca, którego wyleczyła z ran, i z którym dalej wędrowała. To na pustyni Korath Ciri po raz pierwszy użyła magii ognia. Moc i możliwości jakie uzyskała przeraziły ją. Wyrzekła się swoich mocy, które - jakby się mogło zdawać - opuściły ją bezpowrotnie. Wkrótce została złapana przez łowców niewolników, którzy chcieli oddać ją do lokalnego prefekta w zamian za nagrodę. Przez przypadek została uwolniona przez zbójecką hulajpartię Szczurów, do których wkrótce dołączyła. Od tej pory stała się bezwzględna i okrutna. Razem z nimi zabijała nie dla pieniędzy, ale dla chorej satysfakcji. Szybko zdobyła sobie szacunek Szczurów, którym nie ustępowała w sztuce zabijania. Jej przemianę symbolizuje przyjęcie imienia Falka, które kojarzyło się z bezgraniczną rządzą mordu i krwi.

Wkrótce łowca nagród imieniem Bonhart został wynajęty przeciwko bandzie. Bez najmniejszego problemu wybił całą grupę, przy życiu pozostawiając jednak Ciri. Jak się okazuje rozpoznał w niej dobrego szermierza i zamierzał to wykorzystać. Przez długi czas bił ją i poniżał, a nawet prowadzał na łańcuchu. Później wystawiał ją w walkach na arenie w Ebbing u swojego przyjaciela, kupca Houvenaghel'a.

Przy nadarzającej się okazji Ciri udało się uciec. Nie pozostała bez szwanku - ucieczkę przypłaciła paskudną szramą na twarzy. Schronienie i ratunek znalazła na bagnach w chacie pustelnika Vysogoty. Bonhart i Nilfgaardzki wywiad wciąż o niej pamiętali. Groźba wykrycia zmusiła ją do opuszczenia kryjówki i udania się do kolejnego portalu - Tor Zirael. W trakcie podróży rozprawiła się z większością prześladowców, jednak walka z Bonhartem wciąż była ponad jej umiejętnościami. Aby uniknąć śmierci z jego rąk, Ciri weszła do portalu Tor Zireael, który przeniósł ją do innego wymiaru.

Niezwykłe zdolności:

Od tamtej chwili rozpoczęła się nieustająca walka z czasem i przestrzenią. Wiedźminka bowiem odkryła w sobie zdolność podróżowania w czasie i przemieszczania się między światami. Ciri widziała rzeczy, które wydarzyły się daleko przed, lub daleko po jej urodzeniu. Ba! Widziała nawet rzeczy, które wydarzyły się w zupełnie innych światach! Po czasie, który wydawał jej się nieskończonością, udało jej się wreszcie trafić do swojej rzeczywistości.

Finał:

Udało jej się przenieść do zamku Stygga, gdzie nastąpił punkt kulminacyjny historii. Ciri wreszcie odnalazła Geralta i Yennefer, a ich wspólna zemsta została dokonana. Ich szczęście nie trwało długo - w pogromie w Rivii zginął Geralt, a Ciri zdecydowała się ukryć ze względu na swoją moc, która była pożądana przez wiele osób. Wiedźminka przeniosła się do Anglii z czasów króla Artura. Poznała tam rycerza Galahada, któremu opowiedziała swoje losy. Ciri postanowiła tam zostać, wypowiadając słowa:

"[...] założę się o każde pieniądze, że w tym świecie też znajdzie się zajęcie dla wiedźminki. Bo nie ma takiego świata, w którym nie byłoby zajęcia dla wiedźminki."

Ciri powraca do Królestw Północy w grze Wiedźmin 3.

Wygląd i usposobienie:

Ciri jest postacią, która zmienia się z każdym tomem Sagi. W pierwszej części jest małą, pyskatą dziewczynką, a w ostatniej - dojrzałą kobietą. Ma popielate włosy i szmaragdowe oczy. Triss Merigold twierdzi, że Ciri jest zbudowana jak młoda driada. Pod koniec Sagi jej twarz jest oszpecona blizną. W jej włosach widoczne są białe pasemka- ślad po zażywaniu fisstechu.

Dorosła Ciri jest poważna i zimna dla większości ludzi, jednak dla swoich przyjaciół potrafi być radosna i gadatliwa. Zdolność walki (niemal dorównująca wiedźminom) i umiejętność czarowania pozwalają jej być pewną siebie i opanowaną.

Cytaty z wiedźmińskiej sagi opisujące Ciri:

Krew elfów, str. 259:

Tak, Nenneke - powiedziała. - Nie ma wątpliwości.. Wystarczy zajrzeć w te zielone oczęta, by wiedzieć, że coś w niej jest. Wysokie czoło, regularne łuki brwiowe, ładny rozstaw oczu. Cienkie skrzydełka nosa. Długie palce. Rzadki pigment włosów. Ewidentna krew elfów, choć niedużo w niej tej krwi. Elfi pradziadek lub prababka. Trafiłam?

Krew elfów, str. 66:

"Nawet gdy ci się coś stanie, to trzeba, zaraz znowu na przyrząd, bo inaczej będziesz się bać, a jak będziesz się bać, to guzik ci wyjdzie ćwiczenie. Rezygnować nie wolno. Geralt tak powiedział."