Cahir

Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallah – Vicovarczyk. Służył w oddziałach specjalnych Nilfgaardu. Członek drużyny Geralta. Jego rodzicami byli seneszal Ceallah i Mawr. Miał dwóch braci Aililla oraz Dherana. Postać występująca w sadze o Wiedźminie.

Historia:

Podbój Cintry:

Podczas oblężenia Cintry przez wojska Nilfgaardzkie Cahir dowodził oddziałem, którego zadaniem było pojmanie księżniczki Cirilly. Jego misja zakończyła się niepowodzeniem, w wyniku czego popadł w niełaskę cesarza i parę kolejnych lat spędził w lochu.

Przewrót na Thanned:

Po tym czasie dostał szansę naprawienia swojego przewinienia wobec cesarstwa. Znów otrzymał za zadanie pojmania Ciri, tym razem podczas przewrotu na Thanned. I tym razem, pomimo wszelkich starań, a nawet pomocy Scoia’tael, nie udało mu się wykonać zadania, gdyż wiedźminka zwyczajnie pokonała go w walce.

To wtedy Geralt po raz pierwszy darował mu życie, gdyż dowiedział się o tym, że to Cahir uratował Ciri podczas oblężenia Cintry, wywożąc ją z płonącego miasta.

Na ratunek Ciri:

Vicovarczyk z powodu poniesienia kolejnej porażki został ogłoszony poszukiwanym przez Cesarstwo Nilfgaardu. Spętanego Cahira do cesarza Emhyra wysłał Isengrim Faoiltiarna. Chciał za pośrednictwem havekarów przekazać Cahira żołnierzom imperium, jednak przypadkowo uwolnili go Geralt wraz z Jaskrem oraz Milvą. Wiedźmin znów darował Cahirowi życie i nakazał odejść w swoją stronę, zaznaczając jednak, że przy ich następnym spotkaniu zabije go.

Świeżo uwolniony z trumny (dosłownie i w przenośni) Cahir jednak ruszył za powoli kształtującą się kompanią Geralta, ponieważ również chciał uratować Ciri. Ostatecznie przyłączył się do drużyny po ucieczce Białego Wilka z niewoli w cintryjskim obozie. Wiedźmin i Nilfgaardzki żołnierz z wrogów szybko stali się przyjaciółmi.

Wraz z Geraltem przypadkowo wziął udział w bitwie o most na Jarudze, gdzie stanęli na czele dezerterujących wojsk królowej Meve z Lyrii, pokonując liczne siły Nilfgaardu przeciwko którym, pomimo swojego pochodzenia, zdecydował się stanąć Cahir.

Raniony w głowę Cahir wyznaje Geraltowi, że, podobnie jak on, miewa sny o Ciri, jednak on widzi ją jako dorosłą kobietę. Wyznaje też, że jest w wiedźmince zakochany, przez co zdecydował się przyjąć zadanie sprowadzenia jej do Nilfgaardu, a następnie przyłączył się do drużyny Białego Wilka.

Cahir zginął z rąk Bonharta podczas szturmu na Zamek Stygga. Łowca głów zabił go w przeświadczeniu, ze zabija słynnego wiedźmina Geralta z Rivii, gdyż został okłamany przez Ciri.

Wygląd i usposobienie:

Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallah był ciemnowłosym, silnym młodzieńcem o błękitnych oczach. Nosił kolczugę, skórzany kaftan i płaszcz. Prezentował postawę iście rycerską i honorową. Dla ukochanej był w stanie pójść na śmierć w nierównej walce z Bonhartem.

Cytaty z wiedźmińskiej sagi opisujące Cahira:

Krew Elfów, str. 6/7

Jeździec patrzy na nią. Ciri widzi błysk oczu w szparze wielkiego hełmu, ozdobionego skrzydłami drapieżnego ptaka. Widzi odblask pożaru na szerokiej klindze miecza trzymanego w nisko opuszczonej dłoni.

Czas Pogardy, str. 186

Nie było już czarnego rycerza z Cintry. Był klęczący w kałuży krwi blady, ciemnowłosy młodzieniec o oszołomionych błękitnych oczach i ustach wykrzywionych w grymasie strachu. Czarny rycerz z Cintry padł od ciosów jej miecza, przestał istnieć (...) Nie znała go, nigdy go nie widziała. Nie obchodził jej. Nie bała się go.

Chrzest Ognia, str. 72

Nilfgaardczyk, którego Jaskier ostatni raz widział w trumnie, wbił oczy w mokrą grzywę. Poeta ledwie go poznał, odzianego w kolczugę, skórzany kaftan i płaszcz, bez wątpienia zwleczone z któregoś z zabitych przy wozie havekara. Zapamiętał jednak młodą twarz, której od czasu przygody pod bukiem nie zdołał zmienić skąpo sypiący się zarost. (...)

- Jestem Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach.

Czas Pogardy, str. 188

Gdy Cahir otworzył oczy, potwór był tuż przy nim.

- nie zabijaj... - szepnął, zaprzestając prób podniesienia się ze śliskiej od krwii posadzki. Rozsieczona przez szarowłosą dziewczynę dłoń przestała boleć, zmartwiała.

- wiem kim jesteś Nilfgaardczyku - białowłosy potwór kopnął hełm z porąbanymi skrzydłami - Ścigałeś ją uparcie i długo. Ale już nigdy nie zdołasz jej skrzywdzić.

- Nie zabijaj...

- Podaj mi jeden powód. Choć jeden. Spiesz się.

- To ja... - wyszeptał Cahir - To ja wywiozłem ją wtedy z Cintry. Z pożaru... Ocaliłem ją. Uratowałem jej życie...

Gdy otworzył oczy, potwora już nie było (...)

Cahir zemdlał.

Ciekawostki:

  • "aep" w języku elfów oznacza syn lub córka,
  • Po dowiedzeniu się, że Regis jest wampirem, Cahir (wraz z Milvą) przez pewien czas co rano, podświadomie sprawdzał czy na swojej szyi nie ma śladów ukąszeń. Przestał dopiero wtedy, gdy Regis obalił wszystkie stereotypy o wampirach,
  • Cahir brutalnie pobił się z Geraltem; rozdzieliła ich wtedy Milva bijąc obydwu "po równo" swoim pasem,
  • W trakcie rozmowy o ciąży Milvy, Cahir wyznał, że oprócz dwóch braci ma także trzy siostry,
  • Postać Cahira w pełnej zbroi była stałym elementem koszmarów Ciri; obraz ten wrył się w pamięć księżniczki po oblężeniu Cintry. Dopiero pokonanie rycerza w walce i zobaczenie go bez hełmu wyzbyło dziewczynę z lęku przed "czarnym rycerzem",
  • Po przegranym pojedynku z Ciri w trakcie przewrotu na Thanedd, Cahir miał problemy ze zginaniem palców ręki, w którą zraniła go Ciri.